و ديگران می خوانند

و عده ای می گويند

آه چه زيبا و بعضی اشک می ريزند

و بعضی می خندند

دلمان خوش است

به لذت های کوتاه

به دروغ هايی که از راست

بودن قشنگ ترند

به اينکه کسی برايمان دل بسوزاند

يا کسی عاشقمان شود

با شاخه گلی دل می بنديم

و با جمله ای دل می کنيم

دلمان خوش می شود

به برآوردن خواهشی و چشيدن لذتی

و وقتی چيزی مطابق میل ما نبود

چقدر راحت لگد می زنيم

و چه ساده می شکنيم

همه چيز را

یک نفر آهسته می خواند مرا

با صدایی خسته می خواند مرا

یک نفر دریاست اما در سکوت

سوی خود آهسته می خواند مرا

یک نفر گویی کنارم هست و نیست

از درون خسته می خو اند مرا

یک نفر گویی که همزاد من است

هر کجا پیوسته می خو اند مرا

یک نفر انگار عاشق تر ز من

از همه بگسسته می خواند  مرا

یک نفر مانند من در آیینه

با دل بشکسته می خواند  مرا

یک نفر تنها تر از من یک نفر

از جهان وارسته می خواند مرا

یک نفر اینجا نمی دانم که کیست

در دلم بنشسته می خواند مرا

سراغ تو ونگاههایت

شمال که نیستی

به جنوب نرسیده ام هنوز

اما خیال می کنم

جایی حدود طلوع تو را بیابم

خدا نکند

حوالی غروب گم شده باشی

ميان سكوت كوچه ها و پاييزي كه بر زمين نشسته

و به تصوير تو خيره خواهم شد

و آرام آرام چكه خواهم كرد

روي همه خاطراتم

تمام امشب را مثل هر شب به تو فكر خواهم كرد

ميان سكوت كوچه ها و پاييزي كه بر زمين نشسته

و به تصوير تو خيره خواهم شد

و آرام آرام چكه خواهم كرد