مي توان نيست شد هيچ نديد، جز دو نقطه سياه

مي توان خود را ديد، لحظه اي غربت خود را حس كرد

و در آن مرز غريبانه چه شيرين جان داد

از غم عشق چه مي بايد كرد، من نمي دانم هيچ

تو بگو، تشنه ام تشنه ترين تشنه ها

از عطش مي سوزم، تو بگو من نمي دانم هيچ

از غم عشق چه مي بايد كرد

       نزديك، دور

        سير، گرسنه

   رها، اسير،

                دلتنگ، شاد

آن لحظه اي كه بي تو سر آيد مرامباد!

             مفهوم مرگ من،

             در راه سر افرازي تو، در كنارتو،

مفهوم زندگي است

           معناي عشق نيز

   در سرنوشت من!

                       با تو، هميشه با تو،

                                  براي تو...

آنگاه كه كسي در انديشه توست،

گفتن آسانتر است،

شنيدن آسانتر است، بازي كردن آسانتر است،

كار كردن آسانتر است،

آنگاه كه كسي در انديشه توست،

خنديدن آسانتر است.(شوتز)

خيلی دوست دارم

به لبت ، به گیسوانت ، به کمان ابروانت که تورا از جان پرستم ، به قشنگی لبانت ، به سپیدی دهانت ، به دو چشم سیاهت ، به نوای چارو چنگت ، به دو گونه قشنگت ، به دل سخت چو سنگت ، که تورا از جان پرستم . به قطار کاروان ها ، به امید ساربان ها ، به عروس آسمان ها ، به خدای کس ندیده ، به قشنگی دو دیده ، به دو آهوی رمیده ، به عقاب خوش پریده ، به غمی که نو رسیده ، که تورا از جان پرستم . به جوانیم به قلبم به خدای جسم و روحم ، به خدای آسمان ها ، به تمام کهکشان ها ، به ستارگان روشن ، به نگاه پر شکوهت ، به قدوم جان پرستم ، به گل و گیاه و صحرا ، به لبان سرخ و مرطوب ، به خروش موج دریا ، به شکوه کوه الوند ، به شب زخاف و هستی ، به تمام آرزوها ، به تمام خاک دنیا که تورا از جان پرستم . به بهارو وصل هستی ، به خدایی که پرستی ، به حیات و روح هستی که تورا از جان پرستم .به خدا اگر بخندم ، به خدا اگر بگریم ، به خدا اگر بنالم تویی آخرین بهارم ، که تویی بهار عمرم ، باز تورا از جان پرستم.

عشق يعني با تو خواندن از جنون
        عشق يعني سوختنها از درون
                  عشق يعني سوختن تا ساختن
                            عشق يعني عقل و دين را باختن
                                         عشق يعني دل تراشيدن ز گل
                                                    عشق يعني گم شدن در باغ دل
                                                           عشق يعني تو ملامت کن مرا
                                                    عشق يعني مي ستايم من تو را
                                         عشق يعني در پي تو در به در
                               عشق يعني يک بيابان درد سر
                     عشق يعني با تو آغاز سفر
           عشق يعني قلبي آماج خطر
عشق يعني تو بران از خود مرا
          عشق يعني باز مي خوانم تو را
                  عشق يعني بگذري از آبرو
                           عشق يعني کلبه هاي آرزو
                                   عشق يعني با تو گشتن هم کلام
                                             عشق يعني انتظار يک سلام
                                                     عشق يعني دستهايي رو به دوست
                                        عشق يعني مرگ در راهت نکوست
                               عشق يعني شاخه اي گل در سبد
                      عشق يعني دل سپردن تا ابد
           عشق يعني سروهاي سربلند

عشق يعني خارها هم گل کنند
     عشق يعني تو بسوزاني مرا
              عشق يعني سايه بانم من تو را
                      عشق يعني بشکني قلب مرا
                            عشق يعني مي پرستم من تو را
                                  عشق يعني آن نخستين حرفها
                                          عشق يعني در ميان برفها
                                                عشق يعني ياد آن روز نخست
                                                       عشق يعني هر چه در آن ياد توست
                                                 عشق يعني تک درختي در کوير
                                         عشق يعني عاشقاني سر به زير
                                 عشق يعني بگذري از هفت خان
                       عشق يعني آرش و تير و کمان

`*.¸.*´ ¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨) (¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`• _____****__________**** ___***____***____***__ *** __***________****_______*** _***__________**_________*** _***_____________________*** _***______دوست دارم ______*** __***______   برای ________*** ___***______همیشه _____*** ____***______________ *** ______***___________*** ________***_______*** __________***___*** ____________***** _____________*** ______________*

اولين کسي که عاشقش ميشي دلتو ميشکونه و ميره 

دومين کسيرو که مياي دوست داشته باشي وازتجربه قبلي استفاده کني

دلتو بدتر ميشکنه وميزاره ميره بعدش ديگه هيچي واست مهم نيست و از

اين به بعد ميشي اون آدمي که هيچوقت نبودي ديگه دوست دارم واست 

رنگي نداره و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو مي شکوني

که انتقام خودتو ازش بگيري واون ميره بايکي ديگه؛اينطوريه که دل همه 

آدما ميشکنه!!!

تنها يک چيز دارم :

دوستت !

وداع
می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
بخدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
می برم، تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه عشق
زینهمه خواهش بیجا و تباه
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو، ای جلوه امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال
ناله می لرزد، می رقصد اشک
آه، بگذار که بگریزم من
از تو، ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم، صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
می روم، خنده بلب، خونین دل
می روم، از دل من دست بدار
ای امید عبث بی حاصل

"فروغ فرخزاد"

آیا شما که صورتتان را

در سایه ی نقاب غم انگیز زندگی

مخفی نمو ده اید

گاهی به این حقیقت یاس آور

اندیشه می کنید که زنده های امروزی

چیزی به جز تفاله ی یک زنده نیستند؟

احساسم را در سکوت شب می میرانم... دفنش می کنم تا حتی به خاطره ها هم سپرده نشود....
من دچار سکوتم.... من برگ پاییزم... روزی به کسی نفس دادم و حالا زیر پاهایش خورد می شوم....
چه تفاهم قشنگی ست...
من دچار بی کسیم... خالی از لبخندم...
کاش کنارت بودم... کنارت بودم و تمام شب های خیسم را تقدیم تو می کردم...
وقتی از پیشت می رفتم با خودم مدام می گفتم من بدون اون می میرم...
کجا دارم میرم ؟ من بدون اون میمیرم...
من رفتم...
دل من مرد... دل من شکست ... دل من خفقان گرفت...
دنیا داره می گزره ... کاش می شد بازم ببارم...
من دچار خفقانم بگذارید هواری بزنم...