خدا جون میشه تو امشب منو تو بغل بگیری؟
بگی آروم توی گوشم دیگه وقتشه بمیری
خدا جون میگن تو خوبی ، مثل مادرا می مونی
اگه راست میگن ببینم عشق من کجاست میدونی؟
خدا جون میشه یه کاری بکنی به خاطر من؟
من می خوام که زود بمیرم آخه سخته زنده موندن
من که تقصیری نداشتم پس چرا گذاشته رفته؟
خدا جون تو تنها هستی میدونی تنهایی سخته
زنده بودن یا مردن من واسه اون فرقی نداره
اون می خواد که من نباشم، باشه ،اشکالی نداره
خدا جون می خوام بمیرم تا بشم همیشه راحت
ولی عمر اون زیاد شه حتی واسه یه ساعت
خدا جون میشه تو امشب منو تو بغل بگیری؟
بگی آروم توی گوشم دیگه وقتشه بمیری
به تو که موندگاری.....

چه اشتباهي كردم كه اسمتو آوردم

خوبيش اينه لااقل واست قسم نخوردم

راستي چه عالمي بود اگه بدا نبودن

جدا مي شيم ما از هم، چون خيلي ها حسودن

ديشب تا صبح نشستم زير نگاه مهتاب

تو خيلي خوبي اما، فقط تو عالم خواب

عكسا و هديه هاتم، مي دم به يه واسطه

تا كه به خير و خوشي، تموم شه اين رابطه

حرفاي عاشقونه همش ماله قديمه

مث همون حرفا كه ماها بهم زديمه

هر وعده اي كه دادي به هركسي عمل كن

غصه هاشو يه جوري، با مهربوني حل كن

نذار كه عشقت واسش مشكل و دردسر شه

نذار كه از دست تو، راهي يه سفر شه

چه وقتايي تلف شد با تو سر قرارا

تكليفا روشن مي شه هميشه تو بهارا

گناه تو همين بود نداشتن صداقت

اما گناه من بود نكردن خيانت

سفيدي نگاهت، نابه شبيه برفه

آب مي شه زود و فقط به قيمت يه حرفه

ديگه خدانگهدار، لحظه هاي قيمتي

منو ببخش عزيزم هركي داره قسمتي

دنيارم اگه بدي دلم ازت صاف نمي شه

دلي كه بشكنه و كدرشه، شفاف نمي شه

نه ديگه، دوست دارم محاله باورم بشه

اسم تو ديگه محاله تو دلم جا بشه

حيف اون بتي كه از تو براي خودم ساخته بودم

من مقصر نبودم چون تو رو نشناخته بودم

اصل مطلب اينه كه برو پي كار خودت

ديگه نمي خوامت، لعنت به تو و اون روز تولدت

شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ مي گن

آدماي مهربون و باوفا دروغ مي گن

اونا كه مي گن كه تا هميشه ديوونتن

بذا بي پرده بگم كه به شما دروغ مي گن

اونا كه مي آن به اين بهونه ها، كه اومدن

از توي شهر قشنگ قصه ها، دروغ مي گن

اونا كه فدات بشم تكيه كلامشون شده

به تموم آسمونا، به خدا دروغ مي گن

اونا كه با قسم و آيه مي خوان بهت بگن

تا قيامت نمي شن ازت جدا، دروغ مي گن

حيف لحظه هاي خوبي كه براي تو گذاشتم

حيف غصه اي كه خوردم، چون ازت خبر نداشتم

حيف اون روزا كه كلي ناز چشماتو كشيدم

حيف شوقي كه تو گفتي داري اما من نديدم

حيف حرفاي قشنگي كه براي تو نوشتم

حيف رويام كه واسه تو از قشگياش گذشتم

حيف شبها كه نشستم با خيالت زير مهتاب

حيف وقتي كه تلف شد واسه ديدن تو، توي خواب

حيف با وفايي من، حيف عشق و اعتمادم

حيف اون دسته گلي كه، توي پاييز به تو دادم

حيف فرصتهاي نقرم، حيف عمرم و دقيقم

حيف هر چي به تو گفتم، راس راسي حيف سليقم

حيف اشكايي كه ريختم واسه تو دم سپيده

حيف احساس طلاييم، حيف اين عشق و عقيده

حيف شاديم توي روزي كه مي گن تولدت بود

حيف عاشقيم كه گفتي اولش كار خودت بود

حيف اون همه قسم ها كه به اسم تو نخوردم

حيف نازي كه كشيدم چون كه طاقت نياوردم

حيف اون كسي كه دائم عاشقم بود توي رويا

حيف كه تو از راه رسيدي اونو دادمش به دريا

حيف چيزي كه ندارم، حيف ذوقي كه نكردي

حيف گرماي دستم، كه سپردمش به سردي

حيف قلبم كه يه روزي دادمش دستت امانت

حيف اعتماد اون روز، حيف واژه خيانت

حيف اون شبي كه گفتم پيش تو كم ستاره

حيف اون حرفا كه گفتي، گفتم اشكالي نداره

حيف چشمايي كه گفتم، به تو با لباي خندون

حيف آرزوي ديدار، با تو بودن زير بارون

حيف هر چي كه سپردم، حيف هر چي كه نبودي

حيف تكليفم، بياو روشنش كن تو به زودي

ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديوونه بوديم

واسه تو يه عمر اسير، تو كنج اين خونه بوديم

ما كه رفتيم تو بمون با هركي كه دوسش داري

با اوني كه پنهوني سر روي شونش مي ذاري

ما كه رفتيم ولي اين رسم وفاداري نبود

قصه چشماي تو واسه ما تكراري نبود

ما كه رفتيم حالا تو مي موني و عشق جديد

مي دونم چند روز ديگه مي شنوم جدا شديد

ما كه رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود

دل ما لايق اينكه بندازيش زمين نبود

ما كه رفتيم وليكن قدر تو دونسته بوديم

بيشترم خواسته بوديم ولي نتونسته بوديم

ما كه رفتيم تو برو دل بده دست ديگري

به قول حافظ ما هم داريم يه ياره سفري

ما كه رفتيم تو بشين زير نگاه عاشقش

آرزوم اينه فقط تلف نشه دقايقش

ما كه رفتيم تو برو دنبال طالع خودت

ببينم كه سال ديگه، كي مياد تولدت؟

ما كه رفتيم تو بمون با اون كه از راه اومده

اون كه با اومدنش خنجر به قلب من زده

ما كه رفتيم دل نديم ديگه به عشق كاغذي

لااقل مي اومدي پيشم، واسه خداحافظي



 

 تو زندگيت....

به هيچ كس اعتماد نكن.... مي دوني چی به هیچ کس .

دلم مي خواهد گريه كنم به حال زار اين دلم

         دلم مي خواهد داد بزنم واسه رهايي از خودم

           دلم مي خواهد پر بكشم به آسمون سفر كنم

            روي ابرها بشينم به آدما نظر كنم

           دلم مي خواهد داد بزنم همه جا فرياد بزنم

         بگم ستاره گم شده خاموش و بي صدا شده

            از عشقش جدا شده تازه مثل ما شده

          بي نور و بي صدا شده داره هق هق ميكنه

      اونم مي خواهد گريه كنه از اين دل بي همزبون

              پيش خدا شكوه كنه آره دلش گرفته

            مثل من سرشتش طالعش شوم شوم

       اين دلش پر ز خون ميگن بهش غصه نخور

      اينم يه جور حكمت حكمت اوني كه هميشه

           بالا تر از ابر من داره ما رو ميبينه

  واسمون اشك ميريزه ميگن طاقت نداره گريمون و ببينه

          اونه كه مي دونه ما داريم فنا ميشيم

             توي راه عاشقي مثل اون خدا ميشيم

    اگه اين كفر ما مي خوايم كافر بشيم
 

    توي اين دنيا ما مي خوايم عاشق بشيم     

خداحافظ.............

عزيزي که فرصت بيان احساسات رو به من ندادي، خداحافظ

من ديگه غرق تنهايي شدم که تو مي خواستي در آن غرق بشم

مي خوام ساده و پاک براي تو و قلب خودم و همه اعتراف کنم،

و مطمئنم اين چيزي از ارزشهاي من کم نمي کنه و لطمئه اي هم به غرورم نميزنه

براي يکبار و حتي آخرين بار هم که شده مجبوري احساس منو بخوني، مي دوني چرا؟

چون ديگه گوش نمي دي و فقط چيزي رو مي خواهي که خودت مي خواهي ببيني يا بشنوي

مي دوني وقتي كسي داره غرق مي شه، ديگه نميگه سلام.

فقط کمک مي خواد، ولي كار من ديگه از کمک خواستن گذشته

مي خوام براي آخرين بار بگم: که من براي نابود نشدن عشق و احساسم همه ي تلاشمو کردم

درست تو لحظه ي اوج، درست تو اون بالا بالاها، که فكر ميکردم دستت توي دست منه

ولي افسوس که تو خيلي وقت بود دستت رو از دست من جدا کرده بودي،

و من چه دير فهميدم، که تنها درون گود وايستادم و دارم براي چيزي مي جنگم،

كه اون خيلي وقته مال من نيست

من توي وجود تو، يه ذره از وجود خدا، يا حتي يه تکه از وجود خودمو پيدا کرده بودم

تو اون شاهزاده اي نبودي که من توي قصه هام ازش يه بت ساخته بودم

تو حتي اون چيزي که خودت رو نشون ميدادي، هم نبودي

براي من ديگه اسم تو يا هويت تو مهم نيست

براي من اون عشق و احساسي که توي وجود تو پيدا کردم، عزيز و دوست داشتنيه

واسه همين هم تا ابد دوستت خواهم داشت

فقط بدون، هميشه خواستم پُر بشي از من

تو عميق تر از اوني بودي که احساس من بتونه تو رو پر کنه

و هر چي تلاش کردم، ديدم تمام وجودت خاليه، آره! از من خاليه

آخه من چقدر هستم که بتونم عظمت وجود تو رو پر کنم

به جاي اينکه من پُرت کنم، غرق اعماق وجود تو شدم و نابود شدم

آره! توي وجود تو گم شدم

و كسي به من فرصت کمک خواستن هم نداد

هميشه از خدا مي خواستم که يه عشق واقعي رو بهم بده،

اون عشق رو بهم داد، گرچه خيلي زود هم ازم گرفت

ولي هر چه بيشتر ميگذره به حقيقي بودن اون عشق مطمئن تر ميشم

حتي نبودن تو توي اين مدت نتونست ذره اي از احساس من کم کنه،

چه بسا هر لحظه قدرتش رو توي قلبم بيشتر از پيش احساس مي کنم

دلم مي خواد برات آرزو کنم که يه روزي عاشق بشي،

ولي برات آرزوي قشنگتري مي کنم

اينکه اگر عاشق شدي هيچ وقت دلت نشکنه و در کنار عشقت طعم خوشبختي واقعي رو بچشي

آرزوي يه عاشق براي معشوقش چيزي غير از اين نمي تونه باشه

ديگه حتي نمي خوام فکر کنم که احساس واقعي تو چي بود؟

ديگه دنبال مقصر هم نمي گردم.. دنبال برنده و بازنده هم نيستم

اگه برنده و بازنده اي هم باشه.. اون برنده تويي

تو بردي... آره! فقط تو بردي

ولي من خوشحالم که به تو باختم

چه سخت است هر روز منتظر روشني صبح بودن 

 اما صبح نيامدن 

 روز نشدن

 ود ر تاريكي و ظلمت كور شدن

 از نور دور شدن   

چه سخت است خورشيد را ديدن و انكار كردن 

و شمس را ماه ناميدن  

نگاه به اسمان كردن و ان را نديدن 

 و با تمام وجود خود را در مرداب عادت خفه كردن 

ديدن و كور شدن 

 شنيدن و كر شدن 

 وبا دهان باز خفه شدن 

 و تو گويي زنده زنده مردن 

 اما مردني پست 

 در خاكهاي الوده 

 و من از ميان اين همه مرداب 

 دست تو را گرفتم 

 تا مرا بيرون بكشي 

 و تو ارام يك دست به اسمان 

 وبا دست ديگر به من 

حلقه ي اتصال به اسمان 

و مرا همچون نيلوفر مرداب از غرقاب نجات داد 

و در ميان گلدان بلوري قلبت  ميان طاقچه ي زندگي قرار دادي 

 ومن مست وارام فقط تو را نظاره گر بودم  

ودر نگاه تو  زندگي مي كردم 

 هر چند عمر كوتاه بود  

 اما بلندي يادگار براي تو بود 

و رنگ رنگ شد اطاق سپيدت به رنگ من 

 و من تو شدم 

 و تو من 

يكي در يك گلدان

ازکسي که دوستش داري ساده دست نکش شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشي از کسي هم که دوستت داره بي تفاوت عبورنکن چون شايد هيچ وقت هيچ کس تورو مثل اون دوست نداشته باشه

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و

آهسته ميميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده

سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي

 رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باش

ه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم .

خواستم ولی چه کنم؟!

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم ساعتي بر لب آن جوي نشستيم تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت من همه محو تماشاي نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ريخته در آب شاخه ها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ يادم آيد : تو به من گفتي : از اين عشق حذر كن! لحظه اي چند بر اين آب نظر كن آب ، آئينه عشق گذران است تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است! تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن! با تو گفتم :‌ "حذر از عشق؟ ندانم! سفر از پيش تو؟‌ هرگز نتوانم! روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد چون كبوتر لب بام تو نشستم، تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم" باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...! اشكي ازشاخه فرو ريخت مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت! اشك در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد، يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم پاي در دامن اندوه كشيدم نگسستم ، نرميدم رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم! بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

دلت را به کسی بسپار که لیاقتش را داشته باشد

نگاهت را به کسی بدوز که قلبش برای تو بتپد

چشمانت را با نگاه کسی آشنا کن که زندگی را درک کند

سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپش های قلبت تو را بشناسد

آرامش نگاهت را به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشد

لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشد

رویاهایت را با چهره کسی تصور کن که زیبایی را احساس کند

چشم به راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشد

عاشق باش اما عاشق کسی که تک تک سلول هایش تقدس عشق را درک کنند

دلت را به کسی بسپار که لیاقتش را داشته باشد

نگاهت را به کسی بدوز که قلبش برای تو بتپد

چشمانت را با نگاه کسی آشنا کن که زندگی را درک کند

سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپش های قلبت تو را بشناسد

آرامش نگاهت را به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشد

لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشد

رویاهایت را با چهره کسی تصور کن که زیبایی را احساس کند

چشم به راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشد

عاشق باش اما عاشق کسی که تک تک سلول هایش تقدس عشق را درک کنند